Sylvia Hendriks-Peters heeft COPD

‘Ook met COPD kun je een mooi leven hebben’

Na de diagnose COPD besloot Sylvia Hendriks-Peters (62) één ding: ze zou haar leven niet laten bepalen door haar longziekte. Ze stopte met roken, ging trainen en leerde haar energie beter verdelen. ‘Ik wil honderddrie worden, zeg ik altijd.’

‘Het kwartje viel tijdens een sneeuwballengevecht met mijn dochter en schoonzoon. Nadat ik enthousiast twee sneeuwballen had gegooid, kón ik niet meer. Ik had geen adem en kwam geen stap meer vooruit. Achteraf viel alles op zijn plek. Zonder dat ik het merkte, had ik mijn leven steeds verder aangepast aan wat ik nog aankon. Ik liep langzamer, deed dingen rustiger en vermeed inspanning. Daardoor merkte ik niet dat mijn longen achteruitgingen.'

Diagnose

'Dat sneeuwballengevecht was een echte eyeopener. Kort daarna kreeg ik een longontsteking, en dat was niet de eerste keer. Na onderzoek kreeg ik in 2009 de diagnose longemfyseem, een vorm van COPD. Mijn longfunctie bleek nog maar veertig procent te zijn. Een enorme schok. Maar ik wist ook meteen: ik ga er alles aan doen wat ik kan.’

Doe de COPD-risicotest

Veel mensen hebben groot risico op COPD, zonder dat ze het zelf weten. Doe hier de test, dan zie je meteen of je risico loopt op COPD. Invullen kost maar één minuut.

Veel fitter

‘Zo ben ik direct gestopt met roken. Dat was niet makkelijk. Ik had één sigaret achter de hand voor het geval ik het echt niet zou trekken. Maar voordat ik die mocht pakken, moest ik van mezelf een liter Italiaans bruiswater opdrinken. Dat vond ik zo vies dat ik die sigaret nooit heb aangeraakt.  

Ook ben ik onder begeleiding van een fysiotherapeut gaan sporten. Daar leerde ik om naar mijn lichaam te luisteren. Het liefst geef ik meteen honderdtachtig procent. Maar dan ga je over je grenzen en betaal je daar later de prijs voor. Nu weet ik beter wanneer ik gas terug moet nemen. Zo blijft mijn conditie beter op peil, en na een longontsteking of een longaanval ben ik sneller weer op mijn oude niveau.  

Steun onderzoek naar COPD

In Nederland leven 550.000 mensen met de longziekte COPD en nog meer mensen zónder diagnose. Dankzij jouw bijdrage is meer onderzoek mogelijk. Help jij mee?

Jan Smit heeft COPD

Fietsen

Daarnaast kocht ik een elektrische fiets. Onze tweede auto ging de deur uit en alles wat in Nijmegen te fietsen is, doe ik nu op de fiets. Samen met het trainen bij de fysiotherapeut heeft dat me veel fitter gemaakt. Als mijn familie gaat wandelen, kan ik gewoon mee. Natuurlijk loop ik niet in hetzelfde tempo, maar ik hoef niet meer thuis te blijven. Dat vind ik misschien wel de grootste winst.’ 

Sylvia Hendriks-Peters

‘Sinds vorig jaar merk ik pas echt wat medicijnen kunnen doen.’

Sylvia Hendriks-Peters

Wereld van verschil

‘Anderen vinden het weleens moeilijk om te begrijpen hoe het voelt om COPD te hebben. Zelfs mijn man, die veel sport en een geweldige conditie heeft, snapt het niet echt. Dat bedoelt hij trouwens niet verkeerd, hij is ontzettend zorgzaam. Soms grap ik dat hij maar eens door een rietje moet ademen, dan begrijpt hij het misschien beter.

COPD betekende ook dat ik medicijnen moest gaan gebruiken. Daar moest ik echt aan wennen. Ik nam zelfs nooit paracetamol als ik pijn had en ineens was ik dagelijks aan het puffen. Het duurde lang voordat ik inzag dat medicijnen gebruiken beter is dan wachten tot je ziek wordt. Sinds vorig jaar merk ik pas echt wat medicijnen kunnen doen. Ik neem nu drie keer per week uit voorzorg antibiotica. Sindsdien heb ik geen longontsteking of longaanval meer gehad. Dat is een wereld van verschil. Vroeger hoefde één van mijn kleinkinderen maar verkouden te zijn en ik werd ziek.’ 

Passen op de kleinkinderen

‘Ik zeg altijd dat ik honderddrie jaar word. Hoe, dat weet ik niet precies. Toch helpt die positieve instelling mij enorm om het vol te houden. Vooral voor mijn twee kleinkinderen wil ik zo lang mogelijk fit blijven, zodat ik met hen kan wandelen, spelen en leuke dingen doen. Ik pas elke week op ze en daar geniet ik enorm van. Daarnaast werk ik drie dagen per week als ambtenaar. Het is een kantoorbaan, dus goed vol te houden. Ik let erop dat ik mijn energie slim verdeel. Als ik naar mijn werkplek op de tweede verdieping ga, neem ik de lift. Op de terugweg pak ik de trap. Dat lijken kleine dingen, maar zo houd ik het de hele dag vol. 

Op mijn werk weten collega’s dat ik COPD heb. Ik loop er niet mee te koop, maar wanneer het ter sprake komt, vertel ik het gewoon. Want als ik ziek ben, ben ik ook echt ziek: dan kan ik zomaar drie weken uit de running zijn. Gelukkig tonen mijn collega’s daar veel begrip voor.

Tekst: Annemarie van Dijk
Fotografie: Emmely van Mierlo

Dit artikel is verschenen in LONGwijzer 4, 2026.

Help mee. Stop COPD. Steun longonderzoek

Stap 1 van 3
Verplichte velden

Ja, ik steun onderzoek naar COPD

Kies jouw bijdrage:
Bedrag
Meest gekozen
Bedrag
Meest gekozen

Longfonds gaat zorgvuldig om met je persoonsgegevens, lees meer in onze privacyverklaring.